Gele ballen, rode rotsen & azuurblauwe plungepools

Hallo leute,

Dank voor al het medeleven omtrent onze Bali pensen. We zijn weer up & running en we hebben voor de trouwe lezer weer een stukje gedicht over onze eerste Down Under avonturen.

Bij aankomst op de airport van Melbourne was onze eerste indruk "duur", onze tweede indruk "takkeduur" en onze derde indruk "hoe gaan we dit een maand overleven?". Denk aan 6 euro voor een fles water, 10 euro voor een broodje niveau Bakkertje Bart-plus en 70 euro voor 2 gare bedden in een dorm (niet dat we ons in stapelbedden hijsen, maar toch!) en je hebt een beeld. We dachten blij te worden om te zijn verlost van het Aziatische onderhandelen-over-een-kwartje, maar we verlangden al snel terug naar dit mooie tijdperk.

Dat je hier in één middag makkelijk 3 dagbudgetten erdoorheen jast, mocht de pret niet drukken want we gingen naar de Australian Open!!! Dat betekent een topsfeer, goede wijnen, zonnig weer, naar binnen gesmokkelde Seranoham & Siciliaanse olijven, gezellige Aussi's en wat tennis ter vermaak op de achtergrond (voor kenners: Djoko vs Ferrer ging iets te snel maar de damesfinale waarbij het halve stadion uit China kwam was erg spannend). Als toetje zagen we de Nederlandse herendubbel waarvoor we ons speciaal in een Oranje kostuum gehesen hadden en geregeld "lekker bezig tijgerts" en "hup holland" riepen vanaf de 2e rij van het Rod Laver stadion. Helaas trokken de heren zich hier weinig van aan (maar ze waren wel zoet volgens Yas). De rest van Melbourne was ook zeer ok.

De Great Ocean Drive (voor geïnteresseerden: een ritje naar een setje puntvormige obstakels in zee) begon met een enkeltje bumperboxen in de greppel met onze glanzend nieuwe huurwaggie. Een blauwe marker in combinatie met Isaacs tekentalenten deden de auto en bijbehorende gekraakte bumper weer glimmen. Deze top-tip kregen wij van onze continu stonede gastheer Josh, waar we die avond een uil gingen knappen (ter info: we tukken geregeld bij vriendelijke types thuis). De moeder van Josh, "een" vriend van haar - waarvan Josh benadrukte dat het in ieder geval niet zijn pa was - en 2 leipe tekkels verbleven er ook. Dolle boel dus.

Dag 3 van de Great Ocean Drive stond in het teken van voedsel. Het leek ons een goed idee om onze magen te verwennen met een paar stukken vette kaas van de locale farmers. Na een hoofdmaal van kaas en een chocoladereep toe belandden wij bij een vrindelijk echtpaar dat de hobby erop nahield om diverse dieren neer te schieten en hun koppen aan de muur te spijkeren. Ons ontbijt nuttigden we dan ook in het gezelschap van een bizon en een paar andere ondefinieerbare types.

De onmogelijke keus wijn drinken op het strand in Perth versus dansen met Aboriginals in de woestijn werd beslecht in het voordeel van laatstgenoemde omdat Yasmin graag het Aboriginal regenlied van de lagere school ten gehore wilde brengen (@Nadia en Heleen: weten jullie nog?!)

Vanuit Alice Springs met een camper volgeladen met snavelwaar (al Yasmins campingavonturen inclusief bijbehorende goedbedoelde overlevingstips kwamen weer boven) startten we ons outbackavontuur. In alle consternatie waren we het belangrijkste vergeten: alcoholische consumpties. En deze waren ook nergens te koop in de Outback in verband met misbruik door lamme aboriginals (voor de niet kenners: stakige types met inproportioneel grote bovenlijven, gehuld in sportbroek edoch zelden met schoeisel en met een kapsel alsof ze te lang onder de wafeltang hebben gehangen). De benzine was ook gedowngrade, zodat - met een net woord - de indigenous people er niet high van konden worden. Ofwel, voor verslaving vatbare types dus, die outbackers.

De eerste campertrip ging naar Uluru (voor natuurvrienden: een zeer grote rode rots in the middle ofnowhere, niet meer en niet minder, waar je niet op mag omdat de locals dat niet tof vinden en omdat er vaak mensen sterven vanwege de hitte & de steile tocht).

Onderweg kwamen wij tegen: over de kop geslagen auto's inclusief dito kameel (dat moet een narrige botsing zijn geweest), kangaroes (vaker dood dan levend), 4WD's met zogenaamde safarisnorkel (een rietje aan de zijkant om lucht te happen op overstroomde wegen) en bomen die in verband met de hitte dusdanige vormen hebben aangenomen dat Darwin zich er nog over zou verbazen. We passeerden tevens een bosbrandje en wat zwartgeblakerde takken.

De dag waarop we probeerden onze camper te gebruiken als 4WD was verminderd succesvol: glazen jakkerden door de camper en het interieur en onze longen werden voorzien van een rode toplaag woestijnzand. Terwijl Isaac door de zandduinen heen snowboardde, stond Yas doodsangsten uit en klemde zich aan de deurpost. Na dit ritje volgden we trouw het 'sealed roads only' advies.

De outback rit vervolgde langs diverse mooie watervallen (waar we vaak de enige waren vanwege het laagseizoen), inclusief overhitte wandelingen en croc-vrije azuurblauwe plunge pools, niet zelden vergezeld van vuistgrote spinnen met dikke gele webben. Ondanks Yasmins spinnenfobie werd er toch regelmatig een duikje genomen om te ontsnappen aan het steeds warmer wordende klimaat naarmate we verder naar boven reden (denk aan 43 graden en wandelingen die je voor 8 uur 's ochtends moet starten vergezeld van een waterinfuus).

We hebben de outback, de Crocs, de aboriginals en bijbehorende digeridoo's overleefd en we hebben kangaroes & koala's gespot (en Isaac heeft het kamperen overleefd, met name omdat er op elke camping een bbq gecaterd kon worden). De volgende bestemming is Cairns, zodat we even op het strand kunnen bijkomen van onze avonturen.

We spreken jullie snel!

I & Y

Tot slot nog een bericht aan onze niet-anonieme lezers:

@Koenmeister: What about de roddels omtrent Wesley &co? En hoe is de kaas? Die missen wij erg!

@Christina: Dank voor je goede teksten! Schildpadden blijven tot op heden absent en Caasi mist Java al. Hoe was je ski-trip? Volgend jaar zijn we erbij!

@Marja: Geniet je al van je vrije tijd ondanks de kou? Of ben je nog aan het opruimen?

@Shirley: ???

@Fan:Hutkoffers rollen lekker door!

@Sharon: Is deze interval van publiceren acceptabel? :)